

Gülüş tasarımı düşünen hemen herkes, bir noktada aynı çatalın önünde duruyor. İnternette araştırma yapıldığında karşımıza çıkan cümleler de genelde birbirinin kopyası oluyor ve kafa daha da karışıyor. Zirkonyum mu emax mı sorusu, aslında sanıldığından çok daha basit bir mantığa dayanıyor.
Her iki malzeme de porselen ailesinden. Ama karakterleri birbirinden epey farklı. Biri gücünü sertlikten alıyor, diğeri ışığı geçirme yeteneğinden.
Zirkonyum, yüksek dayanımlı bir seramik altyapıdır. Kırılma direnci çok yüksektir, bu yüzden köprülerde ve arka bölgede rahatlıkla kullanılır. Ancak yoğun yapısı nedeniyle ışığı daha az geçirir.
Emax ise lityum disilikat esaslı bir cam seramiktir. Doğal minenin ışık davranışına çok yakın bir görüntü verir. Diş, ışığı içine alır ve yumuşak bir parlaklıkla geri yansıtır. Bu yüzden ön bölgede estetik açıdan bir adım öndedir.

Doğal bir dişe dikkatli baktığınızda, kesici kenarın hafif saydam olduğunu fark edersiniz. Bu saydamlık, dişin canlı görünmesini sağlayan en önemli detay. Kaplama ışık geçirgenliği yetersiz olduğunda, diş teknik olarak kusursuz olsa bile bakan kişinin gözüne biraz “cansız” gelir.
Son yıllarda üretilen yüksek translüsent zirkonyum grupları bu farkı epeyce kapattı. Yine de ön dişte tek bir kaplama yapılacaksa ve komşu dişle birebir uyum aranıyorsa, cam seramikler hala referans noktası kabul ediliyor.
Seçimi belirleyen şey estetik beklentiden ibaret değil. Kapanış tipi, diş sıkma alışkanlığı, kalan doku miktarı ve alttaki dişin rengi tabloyu tamamen değiştirebilir.
Genel eğilim şu şekilde özetlenebilir:
Bu detay çoğu hastaya anlatılmaz ama kritiktir. Cam seramikler ışığı geçirdiği için, altta koyu bir zemin varsa bu renk kaplamanın içinden hafifçe sızar. Emax lamina uygulaması bu nedenle beyaz ve sağlıklı bir alt zemin ister.
Zirkonyum ise alttaki rengi tamamen kapatır. Dolayısıyla travma geçirmiş, morarmış ya da metal destekli dişlerde daha güvenli bir sonuç verir.
Porselen lamina veneer uygulamasında genellikle sadece dişin ön yüzeyinden yarım milimetre civarında bir aşındırma yapılır. Bazı vakalarda hiç kesim yapılmadan da uygulanabilir.
Tam kaplama formunda ise dişin çevresi turlanır ve doku kaybı belirgin şekilde artar. Bu yüzden hekimlerin son yıllardaki eğilimi, mümkün olan en az dokuyu kaldırmak yönünde.

Lamina uygulanan bir dişte kesim minimal olduğu için, teorik olarak geri dönüş daha kolay. Ama gerçekçi olmak gerekirse, kesilen mine bir daha geri gelmiyor. Bu yüzden karar verirken acele etmemekte fayda var.
Prova aşamasında mock up denilen geçici uygulama ile sonucun ağızda nasıl görüneceği önceden test edilebiliyor. Aliadent gibi dijital gülüş tasarımı yapan kliniklerde bu prova, kesim yapılmadan önce hastanın kendi ağzında denenebiliyor.
Diş kaplama ömrü üzerine yapılan çalışmalarda, cam seramik laminaların on yıllık sağkalım oranı yüzde 90 ile 95 aralığında bildiriliyor. Zirkonyum restorasyonlarda da rakamlar benzer seviyelerde seyrediyor.
Yani malzeme seçimi kadar, hatta ondan daha fazla, uygulama kalitesi ve hastanın bakımı belirleyici oluyor. Kötü bir yapıştırma protokolü en iyi malzemeyi bile üç yılda bitirebiliyor.
Gece diş sıkmak listenin açık ara birincisi. Bunun yanında dişle şişe kapağı açmak, tırnak yemek ve buz çiğnemek de porselen için ciddi tehdit.
Bir de kapanış hatası var. Alt ve üst dişler doğru temas etmiyorsa, kuvvet belirli bir noktaya yığılır ve o nokta er ya da geç kırılır. Bu yüzden ön diş kaplama çeşitleri arasından seçim yapmadan önce mutlaka kapanış analizi yapılmalı.
Estetik diş kaplama planlamasında en sık yaşanan hayal kırıklığı, herkesin aynı beyazı istemesinden kaynaklanıyor. Çok parlak ve tek düze bir beyaz, yüz hatlarıyla uyuşmadığında uzaktan bile fark ediliyor.
Doğal görünüm isteniyorsa, kesici kenarda hafif bir şeffaflık, yüzeyde ince çizgiler ve komşu dişlerle uyumlu bir ton seçilmeli. Ten rengi, göz rengi ve yaş da bu seçime dahil edilmeli.

Eski nesil, opak altyapılı zirkonyum kaplamalar için bu eleştiri büyük ölçüde haklıydı. Güncel monolitik ve katmanlı sistemlerle birlikte fark ciddi biçimde azaldı. Zirkonyum kaplama bugün doğru teknisyen elinde son derece doğal sonuçlar verebiliyor.
Malzeme maliyetleri arasında fark olsa da, toplam bedeli belirleyen şey genellikle laboratuvar işçiliği ve planlama süreci. Ucuz teklifte eksilen şey çoğu zaman malzeme değil, geçen zaman oluyor.
Prova sayısı azaltılmış, kapanış analizi yapılmamış ve renk seçimi aceleye getirilmiş bir çalışma her zaman kendini belli ediyor. Zirkonyum mu emax mı sorusunun cevabından çok daha önemlisi burası aslında.
Ön bölgede birkaç diş, sağlam alt zemin ve maksimum doğallık isteniyorsa cam seramik. Renk kapatma ihtiyacı, ağır çiğneme yükü ya da köprü planı varsa zirkonyum.
Ama son sözü her zaman ağız içi muayene söyler. Fotoğraflardan ve internet forumlarından verilen kararlar, ağza oturmayan gülüşlerin en yaygın sebebi.
İki malzeme de kendi alanında oldukça başarılı. Doğru soru hangisinin daha iyi olduğu değil, sizin ağzınız için hangisinin daha uygun olduğu. Zirkonyum mu emax mı ikilemi, iyi bir muayeneden sonra genellikle kendiliğinden çözülüyor.
Kaplamalı dişlerde fırçalama alışkanlığı aynı kalır ama ara yüzler daha fazla ilgi ister. Diş ipi kullanımı, kaplama kenarında oluşabilecek plak birikimini engelleyen en etkili adım.
Aşındırıcı beyazlatıcı macunlar porselen yüzeyi zamanla matlaştırabilir. Bu yüzden düşük aşındırıcılığı olan macunlar tercih edilmeli. Altı ayda bir yapılan profesyonel parlatma, kaplamaların ilk günkü parlaklığını uzun süre koruyor.
Porselen yapısı gereği leke tutmaz. Ancak yapıştırma materyalinin kenar bölgesi ve komşu doğal dişler zamanla renk değiştirebilir. Çay, kahve ve sigara bu değişimi hızlandıran klasik üçlü.
Doğal dişler beyazlatılacaksa bunun kaplamalardan önce yapılması gerekir, çünkü porselen beyazlatıcılardan etkilenmez. Sıralamayı şaşırmak, sonradan uyumsuz görünen bir gülüşe yol açabiliyor.
En iyi kaplama bile sağlıksız bir diş etinin üzerinde güzel görünmez. Kenar bölgesinde kanama ve kızarıklık varsa, önce bu tablo düzeltilmeli. Diş eti sağlığı yerinde olan hastalarda kaplamaların ömrü belirgin biçimde uzuyor.
Aktif diş eti hastalığı olan, tedavi edilmemiş çürükleri bulunan ve ağır kapanış bozukluğu olan hastalarda önce bu sorunlar çözülmeli. Aksi halde en iyi malzeme bile beklenen ömrü vermiyor. Hazırlık aşamasına ayrılan zaman, sonuçta en çok geri dönen yatırım oluyor.

